Een goed begin

Eén boek heeft mijn blikveld helpen verruimen: The Hitch Hiker’s Guide to the Galaxy. Wat heeft Douglas Adams hier toch een fantastisch boek geschreven. Een heerlijke combinatie van humor en intelligentie.

Zie het boek als hersengymnastiek om het onbekende beter te kunnen ontvangen.


Understanding Power

Al jaren volgde ik het nieuws vrij uitgebreid en bij het lezen van dit boek bleek ik toch te dicht op het nieuws te zitten.

Noam Chomsky onderbouwt met vele voorbeelden, dat prioriteit nummer 1 van de machtigen is om de machtsstructuur in stand te houden. En zoals ik gemerkt heb, blijft bij de meeste media uitzoomen achterwege.

Na dit boek was ik een tijd lang behoorlijk cynisch, tot ik voor mezelf besloot me vooral te richten op waar ik wél invloed op heb.

Mijn dagelijkse kost

Oké, waar heb ik invloed op? Mijn eigen eten! Ik dacht jarenlang met biologisch eten goed voor mezelf te zorgen. Tot twee sporen elkaar kruisten: stijfheid in mijn arm en starten met onder andere magnesium supplementen slikken. De stijfheid verdween, dus toch geen volledige voeding…

Ik was geen voorstander van supplementen. Michael Pollan heeft het over een pleidooi voor echt eten, dus supplementen vond ik maar discutabel.

Toch merk ik dat er te weinig micronutriënten in mijn eten zitten. Een belangrijke stap voor ons eten lijkt me op de akkers alleen maar mest te gebruiken van dieren met een prettig leven.

Verwondering

Terug naar mijn schooltijd. Nu realiseer ik me, dat we vooral hapklare brokken kregen voorgeschoteld. Niet echt prikkelend voor verwondering.  

Het boek Web of Life was voor mij een eye opener: een brede blik en aandacht voor samenhang. In het verlengde daarvan het boek Chaos, hoe eenvoudige regels prachtige creaties kunnen opleveren. En eigenlijk te ingewikkeld voor mij: Het boek waarom, wanneer kun je je uitspreken over oorzaak en gevolg?

Naar verluidt, zijn diverse toppers in de theoretische natuurkunde ook geïnteresseerd in mystiek. Die ruimte voor verwondering zie ik graag terug op onze scholen.

De optimale foto?

Je vraagt je wellicht af waarom nou net dit vakantiekiekje hiernaast staat. Voor mij is het eentje met een wijze les!

Opwinding op de boot, omdat er dolfijnen waren gespot. Ook ik deed pogingen om dé foto te maken. Tussen de foto’s door zag ik zonder camera een dolfijn opduiken en ik hoorde mezelf juichen. Juist de directe waarneming roept een emotie op.

Iets soortgelijks beschrijft Andrew Weil over totale zonsverduisteringen: als het kan, kijk dan zonder tussenkomst van hulpmiddelen.

De kracht van taal

Als mens hebben we de taal om over onze waarnemingen te praten. En taal is een krachtig instrument. Iemand die dat aan den lijve heeft ondervonden, is Victor Klemperer. Als Joodse taalwetenschapper heeft hij in Dresden de taal van het Derde Rijk jaar na jaar gevolgd en gedocumenteerd. Hij overleeft de oorlog, evenals zijn aantekeningen.

Omdat ik een mens ben,

is liefde mijn religie,

is waarheid mijn leven,

is vrijheid mijn recht.

En ook dat van jou.

Christina von Dreien (☆ 2001)

Inspirerende taal

Allerlei teksten gelezen, maar welke raakt me ten diepste?

Het verhaal over/van Christina von Dreien gaat over haar ervaringen, niet over haar ideeën. Je kunt haar zien als iemand die geboren is met een erg ruim bewustzijn.

Zij komt op jonge leeftijd met verhalen, waar je mond van open valt. Maar ze weet vooral de essentie goed te verwoorden. Het gedicht hiernaast vind ik prachtig.

Een aanrader voor wie zelf al ervaart, dat er meer is dan de wetenschap kan verklaren.

Techniek

Door de verhalen van Christina probeer ik vooral vóór het leven te kiezen, het hele web van leven. In dat licht zie ik ook de invloed van techniek. Door slimme jagerstechnieken heeft de mens al meerdere grote zoogdieren doen uitsterven (uit Sapiens van Yuval Noah Harari) en de moderne mens heeft met zijn technische hulpmiddelen helaas voor veel kaalslag gezorgd.

Daarom des te belangrijker om techniek ten goede te gebruiken: ter bevordering van de biodiversiteit. En met mijnverborgenimpact.nl kun je jezelf de spiegel voorhouden.

Zelf sturen

In het boek Logica van het gevoel is zelfsturing een belangrijk begrip voor ons mensen. Je gevoel volgen, het stemmetje in je blijft erom vragen.

Meer contact met je bewustzijn is de sleutel tot beter het stemmetje in je horen. Je gaat dan helderder basale waarheden zien. Ook raakt het je eerder, als jouw handelen anderen schaadt. En je kunt jezelf makkelijker in de gewenste richting sturen. Deze drie vaardigheden passen bij de drie stabiliteitslagen, die Arnold Cornelis noemt in zijn boek.

Ander leven

Een graancirkel zie ik als een visitekaartje van ander leven in het universum. Een leven dat wijzelf misschien ook wel een keer hebben geleefd.

Bij aanvang van dit Aardse leven krijgen we de sluier der vergetelheid voor. We vergeten de prachtige plek waar we vandaan komen en we vergeten ook welke uitdagingen we voor dit leven zelf hebben uitgekozen.

Een graancirkel nodigt ons uit, stil te staan bij ongekende mogelijkheden. Stilstaan helpt om onze waarnemingen te verbreden. Zo kunnen we steeds meer gaatjes in onze sluier ontdekken.

Graancirkel

Water

Het lijkt zo’n eenvoudig product, maar water blijkt bijzonder veelzijdig te zijn.

Iemand die zich erg in water heeft verdiept, is Viktor Schauberger. Begin 20-ste eeuw was hij boswachter in Oostenrijk. Eén van zijn uitvindingen was een houtbaan, waarin hij water zo kon laten stromen (“fris en levendig”) dat massieve boomstammen er beter in bleven drijven. Hij besefte wel degelijk de impact van zijn uitvinding (houtkap op grotere hoogte). Daarom was hij in de jaren daarna ook terughoudend om alle details van zijn inzichten te tonen.

Wie weet, welke verrassingen water nog voor ons in petto heeft.